طراحی داخلی

طراحی داخلی ، برنامه ریزی و طراحی فضاهای ساخته شده توسط بشر ، بخشی از طراحی محیطی و ارتباط تنگاتنگی با معماری دارد. گرچه تمایل به ایجاد یک محیط دلپذیر به اندازه خود تمدن قدیمی است ، اما زمینه طراحی داخلی نسبتاً جدید است.

حداقل از اواسط قرن بیستم ، اصطلاح دکوراتور داخلی بسیار آزادانه استفاده می شود که تقریباً بی معنی است ، در نتیجه اصطلاحات توصیفی دیگر به کار می روند. اصطلاح طراحی داخلی حوزه فعالیت گسترده تری را نشان می دهد و در عین حال جایگاه آن را به عنوان یک حرفه جدی نشان می دهد. در برخی از کشورهای اروپایی ، که این حرفه کاملاً تثبیت شده است ، به عنوان معماری داخلی شناخته می شود. افرادی که نگران عناصر زیادی هستند که به محیطهای ساخته شده توسط بشر می پردازند ، از کل حوزه به عنوان طراحی محیط یاد می کنند.

اصول طراحی داخلی
تأکید بر این نکته مهم است که طراحی داخلی یک شاخه تخصصی از معماری یا طراحی محیط است. به همان اندازه مهم است که بخاطر داشته باشید که هیچ شعبه تخصصی در هر زمینه اگر خارج از زمینه عمل شود بسیار معنادار خواهد بود. بهترین ساختمانها و بهترین فضاهای داخلی ساختمانهایی هستند که در آنها تفاوت آشکاری بین بسیاری از عناصر تشکیل دهنده کلیت وجود نداشته باشد. از جمله این عناصر می توان به جنبه های ساختاری ساختمان ، برنامه ریزی سایت ، محوطه سازی ، مبلمان و گرافیک معماری (علائم) و همچنین جزئیات داخلی اشاره کرد. در واقع ، نمونه های زیادی از ساختمانها و فضای داخلی برجسته وجود دارد که توسط یک دست راهنما ایجاد و هماهنگ شده اند.

به دلیل پیچیدگی های تکنولوژیکی برنامه ریزی و ساختمان معاصر ، دیگر برای یک معمار یا طراح دیگر امکان ندارد در تمام جنبه های سازنده یک ساختمان مدرن متخصص باشد. با این وجود ضروری است که بسیاری از متخصصانی که یک تیم را تشکیل می دهند بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و دانش اساسی کافی برای انجام اهداف مشترک خود را داشته باشند. در حالی که معمار معمولاً خود را درگیر طراحی کلی ساختمانها می کند ، طراح داخلی به جنبه های دقیق تر طراحی ، س ،الات زیبایی شناختی ، کاربردی و روانشناختی خاص و شخصیت فردی فضاها توجه دارد.

اگرچه طراحی داخلی بدون تعریف مشخصی از محدودیت های آن هنوز یک حرفه در حال توسعه است ، اما می توان این رشته را از نظر دو دسته اساسی مسکونی و غیر مسکونی در نظر گرفت. این مورد اخیر به دلیل روشی که طراح خسارت خود را دریافت می کند (به عنوان مثال ، ترتیب هزینه قراردادی) ، در مقایسه با ترتیب کارمزد یا درصد رایج در بین دکوراتورهای داخلی مسکونی ، طراحی قرارداد نامیده می شود. اگرچه حجم فعالیت های تجاری در زمینه داخلی منازل مسکونی همچنان در حال افزایش است ، به نظر می رسد نیاز کمتر و چالش کمتری برای طراح حرفه ای وجود دارد ، در نتیجه بیشتر و بیشتر متخصصان واجد شرایط درگیر کارهای غیر مسکونی هستند.

رشته طراحی داخلی از قبل دارای تعدادی زمینه تخصصی است. یکی از زمینه های جدیدتر "برنامه ریزی فضا" است - به عنوان مثال ، تجزیه و تحلیل نیازهای فضایی ، تخصیص فضا و ارتباط متقابل کارکردها در شرکت های تجاری. علاوه بر این ملاحظات اولیه ، چنین شرکت های طراحی معمولاً متخصص طراحی دفتر هستند.

بسیاری از شرکت های طراحی در زمینه هایی مانند طراحی هتل ها ، فروشگاه ها ، پارک های صنعتی یا مراکز خرید تخصص پیدا کرده اند. دیگران در درجه اول در پروژه های بزرگ کالج یا مدرسه کار می کنند ، و برخی دیگر ممکن است متخصص در طراحی بیمارستان ها ، کلینیک ها و خانه های سالمندان باشند. شرکتهای طراحی فعال در کارهای غیر مسکونی از گروههای کوچک همکاران تا سازمانهای متشکل از 50 تا 100 کارمند را شامل می شوند. بیشتر شرکتهای بزرگ شامل معماران ، طراحان صنعتی و طراحان گرافیک هستند. در مقابل ، طراحان داخلی که کمیسیون های مسکونی را به عهده می گیرند احتمالاً به صورت فردی یا احتمالاً با دو یا سه دستیار کار می کنند. اندازه شرکت های درگیر در طراحی غیر مسکونی به وضوح نشان دهنده پیچیدگی نسبی کمیسیون های بزرگ است. علاوه بر پیچیدگی کمتر ، طراحی مسکونی نوع دیگری از فعالیت است. فضای داخلی مسکونی معمولاً برای مالک و طراح اظهاراتی کاملاً شخصی است که هر یک از آنها با تمام جنبه های طراحی درگیر هستند. بعید است مشتری که می خواهد خدمات یک طراح داخلی را برای خانه خود درگیر کند ، از رویکرد سیستم سازمان یافته خوشحال باشد.

بیشتر شرکتهای بزرگ معماری بخشهای طراحی داخلی خود را ایجاد کرده اند و شرکتهای کوچکتر حداقل یک متخصص در این زمینه دارند. در حرفه طراحی داخلی و در واقع هیچ یک از حرفه های طراحی محدودیت خاصی ندارد. به عنوان مثال طراحی مبلمان توسط طراحان صنعتی و طراحان مبلمان و همچنین توسط معماران و طراحان داخلی انجام می شود. به طور معمول ، مبلمان طراحی شده برای تولید انبوه توسط طراحان صنعتی یا طراحان مبلمان طراحی می شود. طراح داخلی یا معمار معمولاً قطعات خاصی را طراحی می کند که به راحتی در بازار موجود نیستند یا باید نیازهای خاص یک کار خاص را برآورده کنند. این نیازها ممکن است کاربردی یا زیباشناختی باشد ، و اغلب یک صندلی یا میز مخصوص طراحی شده برای یک کار خاص چنان موفقیت آمیز خواهد بود که تولید کننده چنین قطعاتی را در خط معمولی خود قرار می دهد. در طراحی پارچه ها ، وسایل روشنایی ، کفپوش و همه محصولات مبلمان منزل به طور کلی همین وضعیت اساسی صادق است. همه فعالیت های طراحی اساساً مشابه هستند ، حتی اگر آموزش و آموزش در زمینه های مختلف طراحی متفاوت باشد. یک طراح با استعداد و ورزیده می تواند با کمی سختی به راحتی از یک منطقه تخصصی به منطقه دیگر منتقل شود.

در بحث از جنبه های کلی طراحی ، توجه به این نکته مهم است که یک تمایز مهم بین هنر و طراحی وجود دارد. یک طراح اساساً به فکر حل مشکلاتی (اعم از عملکردی ، زیبایی شناختی یا روانشناختی) است که به او ارائه می شود. این هنرمند بیشتر به فکرهای احساسی یا گویا و حل مشکلاتی است که خودش به وجود می آورد. یک فضای داخلی واقعاً عالی یا زیبا را می توان یک اثر هنری نامید ، اما برخی ترجیح می دهند چنین فضایی را "طراحی عالی" بنامند.

منبع: https://redpanel.co/mag/parlor-decoration/

https://www.britannica.com/art/interior-design

آخرین خبر...