معماری Art Deco چیست؟

اصطلاح 'Art Deco' به دوره ای از طراحی اشاره دارد که در دهه های 1920 و '30 در ایالات متحده و اروپا محبوب بود. این حرکت کوتاه مدت در دهه بیستم خروشان و رکود بزرگ بر مد ، هنر ، کالاهای خانگی و سبک های ساختمانی تأثیر گذاشت. به همین ترتیب ، زیبایی شناختی برای تعادل بخشیدن به تجمل و عملی بودن احتیاط می کرد.

معماری آرت دکو نمایانگر سبکی از ساختمان است که زیبا ، اما کم نیست. معماران آن زمان در طراحی خود مبتکر بودند. آنها به دنبال ایجاد ساختارهایی تازه ، مدرن و برخلاف سبک های احیاگرانه قبلی بودند. ساختمانهای آرت دکو غیرقابل توصیف هستند و نمایانگر دورانی هستند که در مرکز عصر ماشین بود.

تاریخ
سبک Art Deco در اوایل دهه 1920 در سراسر پاریس دیده می شد اما اولین حضور رسمی خود را در سال 1925 در نمایشگاه بین المللی هنرهای دکوراتیو و صنایع مدرن انجام داد. این نمایشگاه طراحی در پاریس برگزار شد و کارهای چندین طراح جوان آینده دار را به نمایش گذاشت. این جنبش سرانجام به نام این واقعه نامگذاری شد.

پس از این رویداد ، زیبایی شناسی طراحی به اوج خود رسید. پاریس بسیاری از نمونه های اولیه معماری Art Deco را در خود جای داده است. در ایالات متحده ، ساختمان رادیاتور آمریکایی اولین ساختمان Art Deco از سال 1924 است.

تا اوایل دهه 1930 بود که معماران مشهور چندین ساختمان معروف دیگر Art Deco را در شهرهای آمریکا ساختند. به ویژه آسمان خراش های آمریکایی مجلل ترین و چشمگیرترین نمونه های این سبک را نشان می دهند.

ساختمان امپایر استیت ، مرکز راکفلر و ساختمان کرایسلر همگی نمونه هایی از معماری Art Deco در NYC هستند.

مشخصات
شناسایی یک ساختمان آرت دکو کار دشواری نیست ، اما آشنایی با برخی از این عناصر مشترک بسیار مفید است.

مصالح ساختمانی مدرن و سنتی. ساختمانهای آرت دکو از موادی مانند گچ ، ملافه ، شیشه تزئینی ، کروم ، فولاد و آلومینیوم استفاده می کردند.
جزئیات هندسی و تزئین شده نقوش مختلف و جزئیات زینتی بر روی یک ساختمان استفاده شده است. برخی از نقوش رایج آرت دکو شامل شیورها ، اهرام ، آفتاب های گل خورده یا گل های گلدار ، زیگ زاگ ها و سایر اشکال هندسی است.
جزئیات سازگار یک طراح یا معمار عناصر مشابه Art Deco را در قسمت خارجی و داخلی شامل می شود به طوری که هر ساختمان دارای یک موضوع ثابت است.
استفاده جسورانه از رنگ های متضاد. رنگهای روشن و پر زرق و برق مترادف با دوره آرت دکو هستند. ساختمانها دارای رنگهای تند مانند سیاه و سفید یا طلایی و نقره ای هستند تا کنتراست ایجاد کنند.
اشکال تکه تکه. بسیاری از نماها با استفاده از خطوط عمودی که زاویه دار بوده و در جهت بالا و بیرون قرار دارند ایجاد شده اند. این اشکال مثلثی با مجموعه ای از مراحل محدود شده اند که در نهایت به یک نقطه می رسند.
پنجره های تزئینی ، هندسی. درها و پنجره ها با طرح های هندسی تزئین شده بودند. پنجره ها می توانند بلوک شیشه ای یا مجموعه ای از درج های شیشه ای مات باشند و اغلب در یک ردیف افقی بلند قرار می گیرند.
پارکت و گلدسته. گوشه های ساختمانها اغلب با سازه های برج مانند تزئین می شدند كه باعث می شود یك ساختمان ساده مربع و مجلل جلوه كند.
حقایق جالب
این دوره در دو دوره مشخص وجود داشت.
شاید جذاب ترین قسمت دوران آرت دکو ، دوره ای باشد که تجسم آن است. از یک طرف ، شما یک دوره طراحی دارید که تجمل ، ثروت و ظهور صنعت را نشان می دهد. قسمت آخر این دوره ، رکود بزرگ را در بر می گیرد ، که کاملاً با دوره قبل مغایرت دارد. به محض ورود رکود بزرگ ، طراحان می خواستند سبک های فاخر Art Deco را پیاده کنند ، اما مجبور بودند این کار را به روشی هوشمندانه ، عملی و مقرون به صرفه انجام دهند.

سازندگان این سبک را با ساختمانهای آپارتمانی اقتصادی تر و موارد مشابه سازگار کردند. طراحان متوسط تر می توانستند ساختارهای اساسی بسازند و از تزئینات ماشینی نسبتاً ارزان استفاده کنند. سبک های تزئینی برای برجسته ترین و قابل مشاهده ترین قسمت های ساختمان اختصاص داشت که باعث صرفه جویی در هزینه ها نیز شد.

کیفیت و میزان دکوراسیون در معماری آرت دکو بسیار متفاوت است. بیشتر این جزئیات به بودجه ، برجستگی سازنده و کیفیت ساخت آن بستگی دارد.

معماری آرت دکو سبک احیا نیست.
طراحان اولیه Art Deco از قصد خود پاک بودند. آنها می خواستند سبکی را ایجاد کنند که هیچ کس قبلاً آن را ندیده باشد. برخلاف Tudor Revival یا Classical Revival ، جنبش Art Deco زیبایی شناسی بود که قبلاً در ساختمان ها دیده نشده بود.

با این حال ، بسیاری از عناصر طراحی از جنبش ها یا فرهنگ های قبلی الهام گرفته شده اند. نقوش آرت دکو از فرم های هنری بومی آمریکا ، مصر و کلاسیک مجوز خلاقیت می گیرند.

خانه های زیادی به سبک آرت دکو ساخته نشده است.
سبک آرت دکو بیشتر در ساختمانها و فضاهای تجاری استفاده می شد. به همین ترتیب ، خانه های زیادی به سبک Art Deco ساخته نشده اند. با این حال ، برخی از افراد عناصر Art Deco را در خانه های قبلی خود گنجانیده اند.

به عنوان مثال ، ورودی های سنتی و تراشیده شده با چوب در طول دهه 1930 با قوس های ساده جایگزین شدند. وسایل روشنایی و دکور با گزینه های زیباتر ، Art Deco جایگزین شدند. مردم رنگ های الهام گرفته از Art Deco را انتخاب کردند و گزینه های کاشی متناسب با این روند مدرن تر انتخاب شدند.

طراحی Art Deco بر تقارن و زوایای تیز تمرکز دارد.
برخلاف معماری Art Nouveau ، جنبش Art Deco بسیار غریب و عملی تر بود. زیبایی شناسی طراحی بر روش های جدید ارائه اشکال سنتی متمرکز شده است. بسیاری از موارد غیر معمول تقارن و اشکال هندسی در معماری Art Deco را مشاهده خواهید کرد.

ساختمانهای آرت دکو قبل از معماری مدرن هستند.
جنبش آرت دکو تا حدود سال 1940 ادامه داشت ، زمانی که بسیاری از طراحان مشهور مدرن شروع به پیشرفت با معماری مدرن کردند. به این ترتیب ، معماری Art Deco می تواند به عنوان یک دوره گذار بین سبک های سنتی مانند سبک های طراحی ویکتوریایی و مدرن تر دیده شود.

به طور خلاصه ، معماری آرت دکو نشان دهنده یک دوره گذار بین رویکردهای سنتی و مدرن در ساختمان است. این دوره بین سالهای 1925 تا 1940 می باشد و به راحتی یک سبک در ساختمانهای برجسته شهرهای آمریکا قابل تشخیص است.

منبع: https://redpanel.co/

https://www.thespruce.com/art-deco-architecture-4797589

آخرین خبر...